Wydajność diagnostyczna programów komputerowych do interpretacji elektrokardiogramów ad

Echokardiogramy, uzyskane dla 85 procent tych pacjentów, poparły diagnozę. U pozostałych 68 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym rozpoznanie opierało się jedynie na echokardiograficznym dowodzie zwiększonego wskaźnika masy lewej komory (stosunek masy lewej komory w gramach do powierzchni ciała w metrach kwadratowych), zdefiniowanego jako wskaźnik powyżej 110 g na metr kwadratowy dla kobiet i powyżej 134 g na metr kwadratowy dla mężczyzn. Rozpoznanie hipertrofii prawej komory jest trudne, ale minimalnym wymogiem były klarowne dowody kliniczne warunków, które mogą powodować tę nieprawidłowość. Pacjenci z hipertrofią prawej komory (n = 55) nabawili się lub przeciążyli przeciążenie lub przeciążenie objętościowe prawej komory, pierwotne lub wtórne nadciśnienie płucne (średnie ciśnienie płucne .25 mm Hg), lub boczne lewe w prawą stronę w przedsionku więcej niż 1,5: 1. Do rozpoznania hipertrofii obustronnej (n = 53) konieczne było ubytek przegrody międzykomorowej z przecięciem od lewej do prawej większym niż 1,5: lub pomiarami hemodynamicznymi i echokardiograficznymi wskazującymi na przerost lewej i prawej komory. Akinezja lub dyskineza w siedmiu różnych segmentach lewego ventriculogramu, kodowane zgodnie z systemem raportowania American Heart Association, 36 było głównym kryterium dla różnych typów zawału. Uwzględniono także pacjentów z hipokinezą w jednym lub więcej segmentów ściany wraz z oklapniętym lub rekanalizowanym naczyniem zasilającym oraz historią typową dla zawału. Wszyscy chorzy mieli wentrykulografię w dwóch ortogonalnych projekcjach. Pacjenci, u których stwierdzono akinezję lub dyskinezję w przednio-bocznym, przedsionkowo-przegrodowym lub przegrodowym regionie, ale nie w segmentach dolnych, bocznych lub prawdziwych ścian tylnych, zostali zaklasyfikowani jako osoby z przednim zawałem mięśnia sercowego (n = 170). Osoby z gorszym zawałem mają dowody akinezji lub dyskinezy tylko w segmentach dolnych, bocznych, przeponowych lub prawdziwych ścian tylnych (n = 273). Grupa ta obejmowała dziewięciu pacjentów z akinezią tylną i prawidłowym skurczem lub hipokinezą w gorszych segmentach. Pacjenci, którzy spełnili kryteria zarówno przedniego, jak i dolnego zawału, a także osoby z izolowanym zawałem wierzchołkowym, zostali przydzieleni do grupy złożonego zawału serca (n = 73). Trzydzieści jeden pacjentów z zawałem i hipertrofią badano jako osobną grupę.
Gromadzenie i przetwarzanie danych EKG
Dane elektrokardiografu zebrano w pięciu europejskich ośrodkach. Wszystkie standardowe odprowadzenia EKG oraz ortogonalne odprowadzenia X, Y i Z rejestrowano jednocześnie, z częstotliwością próbkowania 500 Hz. Trzej kardiolodzy sprawdzili informacje kliniczne; Konsensus był wymagany przy wyborze sprawy. Wykluczono badania EKG wykazujące całkowity blok lewej lub prawej odnogi pęczka Hisa lub inne poważne uszkodzenia przewodzenia śródkomorowego37 i niedostateczną jakość techniczną. Nie było innych kryteriów wykluczania zapisów EKG.
Wybrane EKG przeanalizowało ośmiu kardiologów z siedmiu krajów europejskich i dziewięciu programów komputerowych. Nasze programy były następujące: Marquette Electronics (Program 2), Hannover (Program 4), Hewlett-Packard (Program 5), Medis (Program 7), Nagoya (Program 8), Glasgow (Program 11), Padova (Program 13), środki (program 15) i Leuven (program 16)
[więcej w: espumisan krople ulotka, tokovit, ectoskin p7 ]