Amyloidoza z powodu mutacji genu gelsoliny w amerykańskiej rodzinie z dystrofią rogówki typu II cd

Amyloidę można było zademonstrować w tkance rogówki usuniętej w czasie zabiegu keratoplastycznego, w preparacie do biopsji spojówki (ryc. 3A) iw skórze.18 Mężczyzna zmarł z powodu niewydolności serca w 1987 r .; nie przeprowadzono sekcji zwłok. Jego 31-letnia córka odkryła dystrofię kratownicy w październiku 1984 r. Jej stan nie pogorszył się od tego czasu. Króliczą poliklonalną surowicę odpornościową do białek podjednostek FAF przygotowano jak opisano wcześniej. 22, 28 Zastosowane mysie przeciwciało monoklonalne do ludzkiej gelsoliny (Sigma Chemical) było specyficzne dla peptydu 47-kd pochodzącego z produktu rozszczepienia chymotryptycznego, który zaczyna się w pozycji 407 i rozciąga się do końca karboksylowego cząsteczki31 (ryc. 2A).
Badania immunohistochemiczne przeprowadzono jak opisano wcześniej10 z koniugatami awidyna-biotyna i 1: 100 rozcieńczeniami surowicy odpornościowej. Badania kontrolne obejmowały stosowanie rogówki i skóry od zdrowych osób oraz zastąpienie surowicy pierwotnej zarówno normalną surowicą króliczą lub mysią, jak i roztworem soli fizjologicznej.
Rogówki z propositus i dwóch pacjentów z dystrofią kratownicy typu I uzyskano w czasie keratoplastyki. Zamrożoną tkankę obrabiano jak opisano uprzednio, 10 i fibryle amyloidowe odzyskano przez odwirowanie w soli fizjologicznej buforowanej fosforanem.8 Materiał o dużej masie cząsteczkowej pozostały po wielokrotnym przemyciu solą fizjologiczną buforowaną fosforanem przemyto raz wodą destylowaną i analizowano za pomocą żelu. elektroforeza z 8-procentowymi żelami dodecylosiarczanu sodu i poliakryloamidu. Replikowane żele przeniesiono na arkusze nitrocelulozy i opracowano z surowicą odpornościową anty-FAF lub anty-gliolinową surowicą odpornościową oraz króliczą antygenową immunoglobuliną dla tego ostatniego, a następnie ze znakowanym 125I białkiem gronkowcowym A.10.
W przypadku reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) i sekwencjonowania DNA, genomowy DNA wyizolowano z próbki z biopsji odbytnicy utrwalonej w formalinie z propositus i z leukocytów z sedymentacją dekstranową od jego córki. 32 Próbki kontrolne otrzymano od normalnych osobników i pacjentów znanych ze stanu techniki. mają FAF, które zostały opisane poprzednio.24 PCR przeprowadzono jak opisano wcześniej, 24 ze starterami tworzącymi nukleotydy 565 do 680 komplementarnej sekwencji DNA (cDNA) gelsoliny (Fig. 2). Produkty PCR rozdzielono na 4% żelach poliakryloamidowych i albo elektroeluowano albo przeniesiono na filtry Nytran (Schleicher i Schuell). Zamplifikowany produkt subklonowano do plazmidu PVZ1 i sekwencjonowano metodą kończenia łańcucha dideoksy33. Blotowany DNA hybrydyzowano z sondą oligonukleotydową specyficzną dla mutacji nukleotydowej 654 w warunkach wysokiej ostrości.
Wyniki
Przeciwciało poliklonalne do białka podjednostki FAF reagowało z amyloidem tkankowym w próbkach spojówki (ryc. 3B), skórze (ryc. 3C) i rogówce (ryc. 3E) z propositus. Jak wcześniej opisano, 12, 18, 28 złogi rogówkowe były głównie podścieliska i były również widoczne pod membraną Bowmana (ryc. 3E). W próbkach spojówki i skóry zarówno od naszego pacjenta, jak i od pacjentów z FAF, osady występowały głównie w podnabłonkowym rozmieszczeniu przylegającym do struktur błon podstawnych i charakterystycznie otaczały przydatki w skórze (ryc.
[przypisy: lordoza szyjna spłycona, olx tomaszów mazowiecki, lek pramolan ]